ตุนหวงเป็นโอเอซิสทะเลทราย ศิลปะถ้ำพุทธ ซากป้อมชายแดนฮั่น และโอเอซิสที่ยังเพาะปลูกร่วมแสดงบทต่างๆ ของเส้นทางสายไหม แหล่งหลักอยู่ไกลกันและระบบจองแยกกัน ควรจับคู่แหล่งวัฒนธรรมที่ต้องตั้งใจกับเส้นทางทะเลทรายหรือชายแดน แทนยัดทุกแห่งในวันเดียว

ด้วยประวัติศาสตร์ราชวงศ์ กำแพงเมืองที่ปั่นจักรยานได้ และอาหารริมทางมากมาย ซีอานจึงมีมากกว่าการเที่ยวพิพิธภัณฑ์

หลานโจวอยู่ระหว่างภูเขาแห้ง ทอดตามแถบแคบแม่น้ำเหลือง สะพาน เทคโนโลยีชลประทาน และพื้นที่สาธารณะริมน้ำแสดงว่าชีวิตเมืองพึ่งแนวน้ำนี้ พิพิธภัณฑ์มณฑลและพิพิธภัณฑ์แผ่นจารึกเชื่อมเครื่องปั้นลายสีก่อนประวัติศาสตร์ การคมนาคมสายไหม และบริหารป้อมชายแดน ไม่ใช่แค่สถานีเปลี่ยน ควรจัดทริปตามแม่น้ำกับรถไฟใต้ดินสาย 1 ให้เหมาะเมืองยาวแคบ

ซีหนิงอยู่หุบหวงสุ่ยขอบตะวันออกเฉียงเหนือที่ราบสูงทิเบต ที่เส้นคมนาคมเชิงโบราณคดี ประเพณีวิชาการพุทธทิเบต ชีวิตชุมชนอิสลาม และสถาบันเมืองหลวงสมัยใหม่บรรจบ ไม่ใช่แค่ประตูทะเลสาบชิงไห่ ควรเข้าใจที่สูงผ่านพิพิธภัณฑ์ เคารพพื้นที่ศาสนาที่มีชีวิต และปรับตัวก่อนไปสูงกว่า

อีหลีเป็นภูมิภาคหุบเขาเทียนซานกว้างใหญ่ ไม่ใช่จุดหมายกะทัดรัด ทิวทัศน์เลี้ยงสัตว์คาซัค ย่านหลายชาติพันธุ์ ทุ่งหญ้า ป่าสปรูซ การค้าชายแดน และชุมชนประวัติศาสตร์ห่างกันด้วยถนนภูเขายาว เลือกพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทีละแห่ง และมองฟาร์มกับย่านชุมชนเป็นที่อยู่จริง ไม่ใช่ฉากกลางแจ้ง

อัลไตเป็นภูมิภาคกว้างใหญ่ทางเหนือของซินเจียง ครอบคลุมเทือกเขาอัลไต ระบบแม่น้ำอีร์ติช ป่าไทกา ทุ่งหญ้า หมู่บ้าน และวัฒนธรรมน้ำแข็งกับหิมะ คานาส เหอมู่ และเคอเคอทัวไห่เป็นจุดหมายไกลที่แยกจากกัน ไม่ใช่ชานเมืองอัลไต ควรวางแผนตามแนวเส้นทาง ใช้การเชื่อมต่อทางการ และเคารพชุมชนเลี้ยงสัตว์และป่าไม้

กัวลั่วอยู่บนพื้นที่สูงซานเจียงหยวน รอบแม่น้ำเหลืองตอนบน เทือกเขาอานีหมาชิง และภูมิทัศน์เลี้ยงสัตว์ทิเบตอันกว้างใหญ่ การคุ้มครองนิเวศและภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์สำคัญกว่าการชมสถานที่ ชุมชนอยู่ห่างกันและบริการมีจำกัด บางพื้นที่ที่เคยโฆษณาในอดีตถูกจำกัดอย่างเข้มงวดหรือปิดแล้ว