สถานที่สำคัญของเมืองจักรพรรดิ ตรอกที่ยังมีควันจากครัวเรือน และอาหารภาคเหนือที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ปักกิ่งเหมาะกับการค่อยๆ เดินสำรวจระหว่างแวะเที่ยวสถานที่ยอดนิยม

โรงน้ำชา เส้นทางสีเขียว และรสชาติอาหารเสฉวนอันเข้มข้นทำให้เฉิงตูเป็นจุดเริ่มต้นที่เข้าถึงง่ายสำหรับค่อย ๆ ทำความรู้จักจีนตะวันตก

ถนนลาดชัน ระบบคมนาคมสามมิติ และวิวกลางคืนของแม่น้ำสองสายทำให้การเดินทางภายในฉงชิ่งเองเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ท่องเที่ยว

ต้าหลี่ไม่ได้เป็นเพียงเมืองโบราณ แต่เป็นพื้นที่เที่ยวระหว่างสันเขาสูงชางซานกับทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ชุมชนไป๋ ประวัติหนานเจ้าและต้าหลี่ พื้นที่ชุ่มน้ำริมทะเลสาบ และเส้นทางภูเขาเหมาะกับใช้เวลาหลายวันค่อยๆ รู้จัก เส้นรอบเอ๋อร์ไห่ยาวมาก ควรเลือกช่วงริมทะเลสาบหรือกลุ่มหมู่บ้านเที่ยวลึกแทนรีบวนครบ

ตุนหวงเป็นโอเอซิสทะเลทราย ศิลปะถ้ำพุทธ ซากป้อมชายแดนฮั่น และโอเอซิสที่ยังเพาะปลูกร่วมแสดงบทต่างๆ ของเส้นทางสายไหม แหล่งหลักอยู่ไกลกันและระบบจองแยกกัน ควรจับคู่แหล่งวัฒนธรรมที่ต้องตั้งใจกับเส้นทางทะเลทรายหรือชายแดน แทนยัดทุกแห่งในวันเดียว

กุ้ยหลินเป็นเมืองภูมิทัศน์ขนาดกะทัดรัดที่ล้อมด้วยยอดเขาหินปูนโดดเด่น ถ้ำ และทะเลสาบในเมือง ไม่เพียงเหมาะกับชมภูมิประเทศคาร์สต์ในเมือง แต่ยังเป็นฐานคมนาคมไปแม่น้ำหลี นาขั้นบันไดหลงจี๋ และกว่างซีตอนเหนือ เมื่อวางแผน ระยะขับรถจริงและระดับน้ำตามฤดูกาลมักสำคัญพอ ๆ กับระยะบนแผนที่

ทางเดินริมทะเลสาบซีหู ภูเขาที่ปลูกชา และย่านคลอง ทำให้หางโจวเป็นจุดหมายสีเขียวสำหรับพักผ่อนอย่างสบายๆ ใกล้เซี่ยงไฮ้

ย่านสไตล์อาร์ตเดโค แกลเลอรีแนวล้ำสมัย วิวแม่น้ำ และร้านอาหารในละแวกที่เปิดถึงดึก ทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่เหมาะกับการเดินสำรวจและค้นพบสิ่งใหม่ๆ

ด้วยประวัติศาสตร์ราชวงศ์ กำแพงเมืองที่ปั่นจักรยานได้ และอาหารริมทางมากมาย ซีอานจึงมีมากกว่าการเที่ยวพิพิธภัณฑ์

เจิ้งโจวเป็นเมืองหลวงเหอหนานและเมืองศูนย์กลางระดับชาติ อยู่ใจกลางจงหยวนและช่วงกลางถึงล่างของแม่น้ำเหลือง เป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนสำคัญ มีประวัติสถานที่ตั้งราชธานี 3,600 ปีโดยไม่ย้ายที่เมือง ราชวงศ์ซางตั้งเมืองหลวงที่นี่คือเมืองซางเจิ้งโจว เป็นตัวแทนเมืองซ้อนเมือง ชาวบ้านเรียกว่ากุญแจอ่านเข้าใจจีน เป็นเมืองที่รถไฟนำมาและศูนย์คมนาคมรวมสำคัญของประเทศ ที่รถไฟหลงไห่กับปักกิ่ง–กว่างโจวตัดกัน

ซูโจวเหมาะกับการชะลอจังหวะและสังเกต สวนส่วนตัวรวมภูมิทัศน์ไว้ในพื้นที่จำกัด ขณะที่คลอง สะพาน พิพิธภัณฑ์ และถนนที่ยังมีคนอยู่ขยายเรื่องราวออกไปนอกศาลา การพักหนึ่งคืนทำให้เห็นสวนก่อนนักท่องเที่ยวรายวันมาถึง และสัมผัสชุมชนที่เงียบกว่าในตอนเย็น

ผิงเหยาเป็นเมืองอำเภอดั้งเดิมที่อนุรักษ์สมบูรณ์หาได้ยาก กำแพง ถนนตรอก บ้านลานกลาง วัด และสำนักโอนเงินโบราณร่วมเก็บโครงสร้างเมืองจีนยุคเก่า มรดกโลกยังรวมวัดซวงหลินและเจิ้นกั๋วนอกเมือง หากทำได้ควรค้างหนึ่งคืน ยามเช้าและเย็นจะเห็นชุมชนที่ยังใช้ชีวิตอยู่นอกถนนยอดนิยม

กว่างโจวเป็นเมืองค้าขายริมแม่น้ำจูเจียง ที่ประวัติศาสตร์แลกเปลี่ยนทางทะเลกว่า 2,000 ปีอยู่ร่วมกับเมืองสมัยใหม่หนาแน่น ศาลบรรพชนหลิ่งหนาน แหล่งโบราณคดี ทางเดินอาคารมีซุ้ม ตลาด สวน และวัฒนธรรมอาหารกวางตุ้งเหมาะกับสำรวจลึกเป็นย่าน อากาศชื้นและการข้ามเมืองใช้เวลานาน จึงมักเหมาะกว่าที่จะเน้นวันละหนึ่งหรือสองย่านแทนไล่ตามรายการแลนด์มาร์ก

หนานจิงเคยเป็นเมืองหลวงหลายครั้ง ประวัติศาสตร์ยาวนานกระจายอยู่ในป่าจงซาน กำแพงเมืองราชวงศ์หมิง พิพิธภัณฑ์ สถาบันสมัยสาธารณรัฐจีน และย่านริมแม่น้ำฉินไหวกับแยงซี ควรจัดเส้นทางตามเรื่องราวประวัติศาสตร์และพื้นที่ เผื่อเวลามองเมืองระหว่างสถานที่สำคัญ แทนการอัดหลายราชวงศ์ในรายการแน่นเกินไป

เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่ากึ่งร้อน ชุมชนนานาชาติทางประวัติศาสตร์ของเกาะกู่ลั่งอวี่ วัดและป้อมของหมิ่นหนาน ย่านมหาวิทยาลัย และชายฝั่งเกาะที่ยังมีผู้คนอยู่อาศัยร่วมกันสร้างเอกลักษณ์เมือง เรือเฟอร์รีและการเดินทางข้ามเกาะต้องวางแผนล่วงหน้า แต่แต่ละย่านเหมาะกับการเดิน ชายหาดเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งเมือง ต้องตรวจสภาพการว่ายน้ำและผลกระทบไต้ฝุ่น ณ สถานที่จริง

คุนหมิงเป็นเมืองหลวงของมณฑลที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูง และเป็นศูนย์กลางคมนาคมที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว เมืองนี้รวมทั้งทะเลสาบเตียนฉือ ภูมิประเทศหินปูน ตลาดดอกไม้และอาหาร พิพิธภัณฑ์ และวัฒนธรรมหลากหลายชาติพันธุ์ของยูนนานไว้ด้วยกัน คุนหมิงไม่ได้เป็นเพียงจุดแวะเปลี่ยนรถ คุณสามารถใช้เวลาหนึ่งวันทำความรู้จักทะเลสาบในเมืองและประวัติศาสตร์ของมณฑล แล้วเลือกจุดหมายสำคัญในเขตชานเมือง แทนที่จะเข้าใจว่าสถานที่เที่ยวทั่วตอนกลางของยูนนานอยู่ใกล้กันทั้งหมด

ลี่เจียงเป็นพื้นที่เที่ยวบนที่สูง ไม่ใช่แค่เมืองเก่า ต้าเหยียน ซู่เหอ และไป๋ซาเก็บระดับต่างของชุมชนน่าซีและจัดการน้ำ ส่วนภูเขาหิมะมังกรหยกกับทะเลสาบหลูกูไกลต้องคมนาคมและเตรียมความสูงแยก จัดทริปรอบสองสามย่านเชื่อมกันและออกจากถนนค้าคนแน่นแต่เช้าเพื่อดูมรดกชีวิตที่ต่อเนื่อง

ชิงเต่าเป็นเมืองท่าที่มีเนินเขา โดยชายฝั่งหินของทะเลเหลือง ประเพณีประมง สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และอุตสาหกรรมทางทะเลสมัยใหม่อยู่เคียงกัน เมืองเก่าเหมาะแก่การเดินแต่มีความลาดชันชัดเจน ส่วนเหลาซานและชายฝั่งรอบนอกต้องเผื่อเวลาทั้งวัน ควรมองพื้นที่ริมน้ำว่าเป็นพื้นที่เมืองทางทะเลที่ยังทำหน้าที่จริง ไม่ใช่แนวรีสอร์ตที่นำชายหาด เบียร์ และอาคารประวัติศาสตร์มารวมไว้ในแถบเดียว

อู่ฮั่นพัฒนาจากสามเมือง อู่ชาง ฮั่นโข่ว และฮั่นหยาง ตรงจุดบรรจบแยงซีกับแม่น้ำฮั่น เรือเฟอร์รี สะพาน ย่านประวัติศาสตร์การเปิดท่าค้า มหาวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์ และทะเลสาบตงหูกว้างใหญ่ทำให้ระบบน้ำเป็นแกนเมือง ควรจัดเส้นทางตามฝั่งแม่น้ำและย่าน เพราะจุดที่ดูใกล้ข้ามน้ำอาจต้องอ้อมสะพานไกลหรือเปลี่ยนรถไฟใต้ดิน

ฉางซาเป็นเมืองริมแม่น้ำเซียงเจียงที่มีชีวิตชีวา โบราณคดี สำนักศึกษาพันปี ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ วัฒนธรรมสื่อ และเศรษฐกิจอาหารกลางคืนซ้อนทับกัน แม่น้ำแบ่งย่านหลักแต่รถไฟใต้ดินเชื่อมสะดวก ควรใส่พิพิธภัณฑ์ ป่าภูเขาเยว่ลู่ และยามเช้าของชุมชนนอกใจกลางการค้าคึกคัก เพื่อไม่เห็นเพียงภาพชีวิตกลางคืนคนแน่น

การเข้าใจเฉวียนโจวไม่ควรมองเป็นอนุสรณ์โดดเดี่ยว แต่เป็นระบบค้าทางทะเลที่เชื่อมกัน สถาบันบริหาร ท่าเรือ สะพาน เตาเผา และคลังสินค้าสมัยซ่งและหยวนสนับสนุนท่านานาชาติ กลุ่มพุทธ อิสลาม ฮินดู และความเชื่อพื้นบ้านก็ทิ้งร่องรอยชัด เมืองเก่ายังเป็นพื้นที่ชีวิต เหมาะเดินช้าๆ โดยเคารพวิถีประจำวันท้องถิ่น

ฮาร์บินพัฒนาจากรถไฟ การอพยพ และค้าเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ โบสถ์ออร์ทอดอกซ์ อาคารค้าและอุตสาหกรรมอยู่ร่วมกับชีวิตเมืองจีนเฉพาะตัว สถาปัตยกรรมน้ำแข็งหิมะฤดูหนาวงดงามแต่ตามฤดู ส่วนพิพิธภัณฑ์ ริมน้ำ และประวัติศตวรรษที่ 20 สำคัญทั้งปี เมืองกว้าง โดยเฉพาะสถานที่หน่วย 731 ไกลศูนย์ ควรจัดตามย่านไม่มองทุกแห่งเป็นใจกลาง

หลานโจวอยู่ระหว่างภูเขาแห้ง ทอดตามแถบแคบแม่น้ำเหลือง สะพาน เทคโนโลยีชลประทาน และพื้นที่สาธารณะริมน้ำแสดงว่าชีวิตเมืองพึ่งแนวน้ำนี้ พิพิธภัณฑ์มณฑลและพิพิธภัณฑ์แผ่นจารึกเชื่อมเครื่องปั้นลายสีก่อนประวัติศาสตร์ การคมนาคมสายไหม และบริหารป้อมชายแดน ไม่ใช่แค่สถานีเปลี่ยน ควรจัดทริปตามแม่น้ำกับรถไฟใต้ดินสาย 1 ให้เหมาะเมืองยาวแคบ

หยางซั่วอยู่ใจกลางภูมิทัศน์คาสต์กุ้ยหลิน ยอดหินปูนผุดจากแม่น้ำหลี หุบแม่น้ำอวี้หลง และหมู่บ้านเกษตร ทั้งอำเภอไม่ใช่แหล่งเที่ยวกะทัดรัด ซิงผิง แนวอวี้หลง ช่วงแม่น้ำต่างๆ และจุดชมภูเขาต้องจัดคมนาคมและประเมินอากาศแยก การปั่นและเดินช้าช่วยเข้าใจภูมิทัศน์ดีกว่าวันที่เต็มด้วยกิจกรรมเชิงพาณิชย์

ต้าถงรวมประวัติเมืองหลวงเว่ยเหนือ สถาปัตยกรรมพุทธเหลียวและจิน แนวป้องกันหมิง และเมืองถ่านหินสมัยใหม่ในแอ่งหนาวแห้ง ถ้ำอวิ๋นกังอยู่ทางตะวันตก ส่วนวัดแขวนต้องแยกเที่ยวอำเภอหุนหยวน แม้มีวัดเก่าสำคัญเหลือในเมืองเก่าที่สร้างใหม่ แต่ไม่ใช่ทุกถนนเป็นโครงสร้างประวัติศาสตร์ดั้งเดิม วางแผนตามยุคและตำแหน่ง

ความสำคัญของลั่วหยางมาจากการสร้างเมืองหลวงหลายครั้งและการบูรณะซ้ำในอารยธรรมแม่น้ำเหลือง ไม่ใช่จากเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างครบถ้วน หลงเหมินบันทึกการอุปถัมภ์พุทธศาสนาในราชวงศ์เว่ยเหนือและถัง เอ้อร์หลี่โถวกล่าวถึงการก่อตัวของรัฐยุคแรก ส่วนพิพิธภัณฑ์และอุทยานโบราณคดีอธิบายโครงสร้างเมืองหลวงในยุคต่อมา ควรแยกแยะซากทางโบราณคดี ศิลปะถ้ำที่ได้รับการคุ้มครอง และสิ่งจำลองสมัยใหม่เพื่อจัดแสดง พร้อมเผื่อเวลาเดินทางให้เพียงพอระหว่างสถานที่ที่กระจายตัวอยู่

ไคเฟิงเคยเป็นเมืองหลวงซ่งเหนือ แต่น้ำท่วมแม่น้ำเหลืองซ้ำ สงคราม และการสร้างใหม่ทำให้มหานครนั้นส่วนใหญ่เป็นชั้นโบราณคดีใต้เมืองยุคหลัง พิพิธภัณฑ์ หลักฐานเมืองซ้อนชั้น เจดีย์เก่า สมาคมพ่อค้า และกำแพงหมิงกับชิงให้จุดอ้างอิงประวัติศาสตร์ดีกว่าฉากสมัยใหม่แบบซ่ง ใจกลางเดินสะดวกกว่า แต่โบราณสถานที่เห็นเป็นคนละยุค

เส้าซิงเป็นเมืองคลองที่โบราณคดีรัฐเยว่โบราณ อักษรวิจิตร สวนคลาสสิก วรรณกรรมสมัยใหม่ และวัฒนธรรมไวน์ข้าวยังอยู่ในย่านชีวิต บ้านเก่าและภูมิทัศน์ชื่อดังครอบคลุมยุคต่างกัน ตั้งแต่ตำนานต้าอวี่ อักษรหวังซีจือ ถึงโลกศตวรรษที่ 20 ของหลู่ซวิ่น เมืองเก่าเหมาะเดินช้าๆ แต่หลานถิงและจุดรอบนอกต้องใช้พาหนะ

กุ้ยหยางเป็นเมืองหลวงมณฑลภูเขาอากาศเย็น ใกล้สันเขาป่า ระบบน้ำคาสต์ แลนด์มาร์กหมิง และประเพณีอาหารกุ้ยโจวคึกคัก ไม่ใช่แค่ฐานคมนาคมไปทั่วกุ้ยโจว แต่คุ้มแวะเที่ยวเอง ตัวเมืองเหมาะพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์ริมน้ำ ส่วนชิงเหยียนกับเทียนเหอถานต้องแห่งละครึ่งวัน

ซีหนิงอยู่หุบหวงสุ่ยขอบตะวันออกเฉียงเหนือที่ราบสูงทิเบต ที่เส้นคมนาคมเชิงโบราณคดี ประเพณีวิชาการพุทธทิเบต ชีวิตชุมชนอิสลาม และสถาบันเมืองหลวงสมัยใหม่บรรจบ ไม่ใช่แค่ประตูทะเลสาบชิงไห่ ควรเข้าใจที่สูงผ่านพิพิธภัณฑ์ เคารพพื้นที่ศาสนาที่มีชีวิต และปรับตัวก่อนไปสูงกว่า

เซินเจิ้นมักถูกสรุปด้วยความเร็ว เทคโนโลยี และตึกสูง แต่เรื่องเต็มยังมีป้องกันชายฝั่งหมิง ชุมชนกวางตุ้งและแคะ ชุมชนเลี้ยงหอยนางรม การย้ายประชากร และทดลองเขตเศรษฐกิจพิเศษ การเข้าใจต้องข้ามหลายระดับ เริ่มจากหลักฐานวัตถุการปฏิรูปเปิดประเทศ ดูวัฒนธรรมร่วมสมัยในย่านออกแบบที่รถไฟใต้ดินถึง แล้วไปพื้นที่ชุ่มน้ำ ธรณีภูมิทัศน์ และหมู่บ้านเก่า

ไท่อันเติบโตเชิงเขาไท่ซาน ที่ธรณีวิทยา พิธีบูชาจักรพรรดิ แสวงบุญพื้นบ้าน จารึกหน้าผา และท่องเที่ยวสมัยใหม่ซ้อนในภูมิทัศน์เดียว ไม่ใช่แค่ที่นอนก่อนขึ้นชมรุ่งอรุณ วัดไต้แสดงแกนพิธี ต้าเวิ่นโข่วแสดงโบราณคดียุคก่อน และเส้นป่าตะวันตกเป็นทางเลือกแทนขั้นหินกลางคนแน่น

เต้าเฉิงเป็นอำเภอสูงที่หุบธารน้ำแข็ง ยอดหิมะศักดิ์สิทธิ์ ทุ่งเลี้ยงสัตว์ หมู่บ้านทิเบต และงานวิจัยยุคหินเก่าสำคัญอยู่ร่วม ย่าติงเป็นเขตอนุรักษ์รู้จักที่สุด แต่เที่ยวรับผิดชอบควรเริ่มปรับความสูงและเคารพชุมชน ไม่ตรงไปทะเลสาบสูงสุด ควรมีวันยืดหยุ่น เพราะอากาศ สุขภาพ และควบคุมนิเวศอาจมาก่อนแผน

ฮูลุนเป้ยเอ่อร์เป็นภูมิภาคชายแดนกว้างไม่ใช่เมืองกะทัดรัด ไห่ลาเอ่อร์ แม่น้ำทุ่งหญ้า พื้นที่ชุ่มน้ำเอ๋อร์กู่น่า ป่าต้าซิงอันหลิ่ง ทะเลสาบ และชุมชนประเพณีหลากหลายอยู่ไกลกัน วางแผนเส้นวงและคำนวณระยะขับจริง ทุ่งหญ้า ชุ่มน้ำ และป่าเป็นระบบนิเวศผลิตและอนุรักษ์ ไม่ใช่ฉากว่างให้ขับนอกทางตามใจ

ญิงชี่ครอบคลุมช่องแม่น้ำลึก หุบป่า ทะเลสาบธารน้ำแข็ง ยอดหิมะศักดิ์สิทธิ์ และชุมชนทิเบต มนปา โลปา และอื่นในพื้นที่กว้างทิเบตตะวันออกเฉียงใต้ หุบต่ำอาจอ่อนโยนกว่าตอนกลาง แต่เส้นทางยังผ่านช่องเขาสูงและพื้นที่ไกล วางแผนตามภูมิศาสตร์ เคารพขอบเขตชุมชนศาสนา และถือว่าวิวหิมะขึ้นกับอากาศไม่รับประกัน

เต๋อชินอยู่ขอบที่ราบสูงชัน ระบบล้านช้าง จินซา และนู่เจียงตัดภูมิทัศน์สามแม่น้ำขนาน มีเหมยหลี่กับไป๋หม่าหิมะอยู่ระหว่าง หมู่บ้านทิเบต ทางแสวงบุญ ไร่องุ่น และศาสนสถานประวัติศาสตร์แยกด้วยถนนยากและความต่างระดับมหาศาล เดินทางช้า เคารพภูเขาศักดิ์สิทธิ์และชุมชน เผื่อเวลาสำหรับอากาศและถนนขัดข้อง

ลาซาเป็นทั้งเมืองหลวงภูมิภาคบนพื้นที่สูงและศูนย์กลางพุทธทิเบตที่มีชีวิต โปตาลา โจคัง และนอร์บุลิงกาเป็นกลุ่มมรดกโลก ส่วนวัด พิพิธภัณฑ์ ร้านชาชุมชน และชีวิตประจำวันกว้างไกลกว่าภาพเส้นขอบฟ้าบนโปสการ์ด เผื่อเวลาปรับตัวกับความสูง ใช้ช่องทางจองทางการ และคำนึงถึงผู้แสวงบุญและย่านอยู่อาศัย

อีหลีเป็นภูมิภาคหุบเขาเทียนซานกว้างใหญ่ ไม่ใช่จุดหมายกะทัดรัด ทิวทัศน์เลี้ยงสัตว์คาซัค ย่านหลายชาติพันธุ์ ทุ่งหญ้า ป่าสปรูซ การค้าชายแดน และชุมชนประวัติศาสตร์ห่างกันด้วยถนนภูเขายาว เลือกพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทีละแห่ง และมองฟาร์มกับย่านชุมชนเป็นที่อยู่จริง ไม่ใช่ฉากกลางแจ้ง

เขตนู่เจียงทอดตามหุบแม่น้ำลึกที่สุดแห่งหนึ่งในจีน มีเกาหลีก้งซานและปี้หลัวเสวี่ยซานตั้งระหว่างแม่น้ำ ชุมชนลีซู นู่ ตู๋หลง ทิเบต และกลุ่มอื่น สะพานแขวน โบสถ์ นาขั้นบันได และป่าอยู่ท่ามกลางความต่างระดับมากและถนนเปราะบาง การเดินทางใช้เวลา หมู่บ้านเป็นชุมชนอยู่อาศัยส่วนตัว และเส้นทางต้องขึ้นกับอากาศ

อันซุ่นเชื่อมน้ำตกใหญ่กับถ้ำคาสต์ มรดกชุมชนทหารสมัยหมิง ถนนเก่าในเมือง และชุมชนปู้อีและม้งอันหลากหลาย หวงกั่วซู่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ที่กระจายตัว ใช้ตัวเมืองเป็นฐานจัดกลุ่มสถานที่ตามทิศทาง และแยกประเพณีที่ยังมีชีวิตจากการแสดงเพื่อนักท่องเที่ยว

หลินเฝินคร่อมแอ่งแม่น้ำเฝินและขอบแม่น้ำเหลือง เชื่อมโบราณคดีรัฐยุคแรก สถาปัตยกรรมพุทธสำคัญ ความทรงจำการอพยพ และน้ำตกหูโข่ว สถานที่กระจายทั่วเขตเมืองกว้างใหญ่ ไม่ใช่เส้นทางวนใจกลางเมือง ควรวางแผนตามภูมิศาสตร์และสถานะการอนุรักษ์และเปิดเข้าชม ไม่อัดทุกแห่งไว้วันเดียว

ชิกัตเซทอดจากหุบเขาเกษตรของแม่น้ำพรหมบุตรถึงหิมาลัยซึ่งสูงที่สุดในโลก วัดสำคัญ เมืองป้อมซอง วัฒนธรรมข้าวบาร์เลย์บนที่สูง และภูมิทัศน์ชายแดนแยกกันด้วยถนนบนพื้นที่สูงที่ยาว ก่อนเดินทางควรปรับตัวกับความสูงในเมืองและมองวัดเป็นสถาบันที่ยังดำเนินกิจกรรมจริง

คังติ้งอยู่ตรงจุดที่ถนนจากแอ่งเสฉวนไต่ขึ้นสู่ขอบตะวันออกของที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต เชื่อมประวัติศาสตร์แม่น้ำต้าตู้ วัดพุทธทิเบต ประเพณีการค้า และภูมิทัศน์ภูเขาสูงรอบก้งกา เขตเทศบาลกว้างกว่าตัวเมืองขนาดกะทัดรัดมาก ควรจัดเส้นทางเป็นกลุ่มตามภูมิศาสตร์และเคารพความเป็นส่วนตัวของทุ่งเลี้ยงสัตว์ การประกอบศาสนกิจ และหมู่บ้าน

อัลไตเป็นภูมิภาคกว้างใหญ่ทางเหนือของซินเจียง ครอบคลุมเทือกเขาอัลไต ระบบแม่น้ำอีร์ติช ป่าไทกา ทุ่งหญ้า หมู่บ้าน และวัฒนธรรมน้ำแข็งกับหิมะ คานาส เหอมู่ และเคอเคอทัวไห่เป็นจุดหมายไกลที่แยกจากกัน ไม่ใช่ชานเมืองอัลไต ควรวางแผนตามแนวเส้นทาง ใช้การเชื่อมต่อทางการ และเคารพชุมชนเลี้ยงสัตว์และป่าไม้

งารีครอบคลุมที่ราบสูงกว้างใหญ่และมีประชากรเบาบาง มีภูเขาและทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ ถิ่นอาศัยสัตว์ป่า ป่าดิน และแหล่งโบราณคดี ระยะทางไกล ความสูง และข้อกำหนดใบอนุญาตกำหนดการเดินทางทุกครั้ง ควรเดินทางพร้อมการสนับสนุนที่เหมาะสม เคารพการแสวงบุญและพื้นที่คุ้มครอง และอย่าคิดว่าความห่างไกลอนุญาตให้ข้ามเขตได้

อี๋ชางเป็นประตูสู่แยงซีที่ภูมิทัศน์สามโตรก โครงการไฟฟ้าพลังน้ำสมัยใหม่ โบราณวัตถุย้ายสถานที่ ประเพณีชวีหยวน และชุมชนถู่เจียมาพบกัน เขตเขื่อน เรือสำราญ พิพิธภัณฑ์ และแหล่งเที่ยวชนบทใช้ระบบจองและรักษาความปลอดภัยต่างกัน แต่ละวันควรเน้นวิศวกรรม ภูมิทัศน์ หรือประวัติศาสตร์วัฒนธรรมอย่างชัดเจน ไม่รีบรวมทั้งสาม

กัวลั่วอยู่บนพื้นที่สูงซานเจียงหยวน รอบแม่น้ำเหลืองตอนบน เทือกเขาอานีหมาชิง และภูมิทัศน์เลี้ยงสัตว์ทิเบตอันกว้างใหญ่ การคุ้มครองนิเวศและภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์สำคัญกว่าการชมสถานที่ ชุมชนอยู่ห่างกันและบริการมีจำกัด บางพื้นที่ที่เคยโฆษณาในอดีตถูกจำกัดอย่างเข้มงวดหรือปิดแล้ว

เขตอาป้าเชื่อมภูมิประเทศทราเวอร์ทีนที่มีชื่อเสียงทั่วโลกกับทะเลสาบ ภูเขา พื้นที่ชุ่มน้ำในทุ่งหญ้า ชุมชนทิเบตและเชียง และความทรงจำเรื่องแผ่นดินไหว จิ่วจ้ายโกว หวงหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และรั่วเอ่อร์ไก้อยู่ตามแนวเส้นทางต่างกัน การเปลี่ยนพื้นที่อย่างช้า ๆ ความสามารถรองรับทางนิเวศ และขอบเขตชุมชนควรกำหนดแผนเที่ยว

หวงซานเชื่อมหมู่ยอดเขาหินแกรนิตของภูเขาหวงซานกับหมู่บ้านฮุยโจว ประวัติศาสตร์การค้า สถาปัตยกรรมตระกูล และเมืองถุนซีร่วมสมัย มรดกภูเขาและหมู่บ้านต้องใช้จังหวะเที่ยวต่างกัน ควรแยกจัดตามวัน ใช้การเชื่อมต่อขนส่งสาธารณะ และมองบ้านเรือนเป็นประวัติศาสตร์สังคมมากกว่าเพียงหน้าตาอาคารตกแต่ง