黔灵山公园

สวนเขาเฉียนหลิงเป็นสวนป่าใหญ่ในกุ้ยหยาง ระดับ 4A เรียก ‘ภูเขาอันดับหนึ่งใต้กุ้ยโจว’ มีลิงแสมป่าราวพันตัว อาคารแพนด้าฟรี (ซิงเป่าและไห่ปังสองตัว) วัดหงฝู (วัดแรกของกุ้ยโจว ปี 1672) ทะเลสาบเฉียนหลิง และถ้ำฉีหลินที่เคยกักจางเสวียเหลียงกับหยางหู่เฉิง

青云路夜市

ตลาดกลางคืนถนนชิงหยุน (ตลาดชิงหยุน) ปรับปรุงจากโรงงานถักเก่า เก็บกำแพงอิฐแดงและเครื่องจักรเดิม ผสมของเล่นดีไซน์ นีออน และงานสร้างสรรค์วัฒนธรรมเป็น ‘กุ้ยหยางเก่า ทำนองใหม่’ ได้รับตำแหน่งระดับชาติทั้งแหล่งรวมการบริโภควัฒนธรรมท่องเที่ยวยามค่ำและย่านท่องเที่ยวพักผ่อน รวมงานสร้างสรรค์กับของกินท้องถิ่น เช่น ซือหวาหว่า เป็ดกรอบ เนื้อในซุปเปรี้ยว และขนมเย็นปิงเจียง

甲秀楼

สร้างปีว่านลี่ที่ 26 ราชวงศ์หมิง (1598) บนหินอ๋าวจี๋แม่น้ำหนานหมิง ชื่อสื่อความยอดเยี่ยมในการสอบราชการ เป็นแลนด์มาร์กกุ้ยหยางและโบราณสถานคุ้มครองชาติ อาคารไม้ 3 ชั้น 3 ชายคา หลังคายอดรวม 4 มุม สูงราว 20 เมตร สะพานฝูอวี้เชื่อมสองฝั่งเหนือบ่อหานปี้ ด้านใต้สวนชุ่ยเวยเป็นสวนหมิง ภายในมีคำคู่ยาว 206 อักษรกล่าวถึงผู้มีความสามารถกุ้ยโจวสมัยหมิงและชิง

西江千户苗寨

หมู่บ้านม้งพันครัวเรือนซีเจียงอยู่ในอำเภอเหลยซาน เขตปกครองตนเองม้งและต้งเฉียนตงหนาน ไม่ได้อยู่ในกุ้ยหยาง เป็นชุมชนม้งใหญ่ที่สุดในโลก ได้ชื่อ “พิพิธภัณฑ์มีชีวิต” ของวัฒนธรรมม้ง บ้านยกพื้นซ้อนชั้น สะพานลมฝน นาขั้นบันได และภาพรวมจากจุดชมเป็นจุดหลัก

贵州省博物馆

พิพิธภัณฑ์มณฑลกุ้ยโจวเป็นจุดเรียนรู้ที่ครบถ้วนที่สุดก่อนเดินทางในกุ้ยโจว นิทรรศการโบราณคดีและประวัติศาสตร์เรียงลำดับเวลาของภูมิภาค ส่วนสิ่งทอ เครื่องประดับเงิน เสื้อผ้า และเครื่องใช้ประจำวันแสดงทักษะและความหลากหลายของชุมชนต่าง ๆ ในกุ้ยโจว ข้อมูลบรรพชีวินวิทยาและธรรมชาติวิทยาช่วยขยายมุมมองให้มากกว่าการชมทิวทัศน์ ควรเข้าใจชื่อกลุ่มชนและวัตถุพิธีกรรมในฐานะวัฒนธรรมที่ยังมีชีวิต ไม่ใช่เพียงของตกแต่งไร้ที่มา

青岩古镇

ชิงเหยียนพัฒนาจากชุมชนทหารสมัยหมิงเป็นเมืองเก่าขนาดกะทัดรัด มีตรอกหิน ประตูเมือง ลาน และอาคารศาสนา วัดฉืออวิ๋นและหอเหวินชางแสดงธรรมเนียมก่อสร้างท้องถิ่นหลายชั้น บ้านที่ยังมีคนอยู่และร้านอาหารทำให้ที่นี่ไม่ใช่เพียงสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุสรณ์ อย่าชมเฉพาะถนนที่ถ่ายรูปสวย ควรแยกซากประวัติศาสตร์จากการบูรณะเชิงพาณิชย์ยุคหลัง

天河潭

เทียนเหอถานรวมคาสต์บนพื้นผิว หุบผา น้ำตก แอ่งน้ำ และถ้ำที่ถูกน้ำกัดเซาะไว้ในระยะเที่ยวหนึ่งวันแถบชานเมืองกุ้ยหยาง ทำให้เห็นการระบายน้ำใต้ดินและการกัดเซาะหินปูน แต่ประสบการณ์ขึ้นกับระดับน้ำ อากาศ และการดำเนินงาน ไฟในถ้ำและทางเดินสร้างขึ้นเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก ควรแยกธรณีวิทยาธรรมชาติจากระบบเที่ยวชมที่สร้างล้อมรอบ