สถานที่สำคัญของเมืองจักรพรรดิ ตรอกที่ยังมีควันจากครัวเรือน และอาหารภาคเหนือที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ปักกิ่งเหมาะกับการค่อยๆ เดินสำรวจระหว่างแวะเที่ยวสถานที่ยอดนิยม

ตุนหวงเป็นโอเอซิสทะเลทราย ศิลปะถ้ำพุทธ ซากป้อมชายแดนฮั่น และโอเอซิสที่ยังเพาะปลูกร่วมแสดงบทต่างๆ ของเส้นทางสายไหม แหล่งหลักอยู่ไกลกันและระบบจองแยกกัน ควรจับคู่แหล่งวัฒนธรรมที่ต้องตั้งใจกับเส้นทางทะเลทรายหรือชายแดน แทนยัดทุกแห่งในวันเดียว

ย่านสไตล์อาร์ตเดโค แกลเลอรีแนวล้ำสมัย วิวแม่น้ำ และร้านอาหารในละแวกที่เปิดถึงดึก ทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่เหมาะกับการเดินสำรวจและค้นพบสิ่งใหม่ๆ

ซูโจวเหมาะกับการชะลอจังหวะและสังเกต สวนส่วนตัวรวมภูมิทัศน์ไว้ในพื้นที่จำกัด ขณะที่คลอง สะพาน พิพิธภัณฑ์ และถนนที่ยังมีคนอยู่ขยายเรื่องราวออกไปนอกศาลา การพักหนึ่งคืนทำให้เห็นสวนก่อนนักท่องเที่ยวรายวันมาถึง และสัมผัสชุมชนที่เงียบกว่าในตอนเย็น

หนานจิงเคยเป็นเมืองหลวงหลายครั้ง ประวัติศาสตร์ยาวนานกระจายอยู่ในป่าจงซาน กำแพงเมืองราชวงศ์หมิง พิพิธภัณฑ์ สถาบันสมัยสาธารณรัฐจีน และย่านริมแม่น้ำฉินไหวกับแยงซี ควรจัดเส้นทางตามเรื่องราวประวัติศาสตร์และพื้นที่ เผื่อเวลามองเมืองระหว่างสถานที่สำคัญ แทนการอัดหลายราชวงศ์ในรายการแน่นเกินไป

เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่ากึ่งร้อน ชุมชนนานาชาติทางประวัติศาสตร์ของเกาะกู่ลั่งอวี่ วัดและป้อมของหมิ่นหนาน ย่านมหาวิทยาลัย และชายฝั่งเกาะที่ยังมีผู้คนอยู่อาศัยร่วมกันสร้างเอกลักษณ์เมือง เรือเฟอร์รีและการเดินทางข้ามเกาะต้องวางแผนล่วงหน้า แต่แต่ละย่านเหมาะกับการเดิน ชายหาดเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งเมือง ต้องตรวจสภาพการว่ายน้ำและผลกระทบไต้ฝุ่น ณ สถานที่จริง

ชิงเต่าเป็นเมืองท่าที่มีเนินเขา โดยชายฝั่งหินของทะเลเหลือง ประเพณีประมง สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และอุตสาหกรรมทางทะเลสมัยใหม่อยู่เคียงกัน เมืองเก่าเหมาะแก่การเดินแต่มีความลาดชันชัดเจน ส่วนเหลาซานและชายฝั่งรอบนอกต้องเผื่อเวลาทั้งวัน ควรมองพื้นที่ริมน้ำว่าเป็นพื้นที่เมืองทางทะเลที่ยังทำหน้าที่จริง ไม่ใช่แนวรีสอร์ตที่นำชายหาด เบียร์ และอาคารประวัติศาสตร์มารวมไว้ในแถบเดียว

ฮาร์บินพัฒนาจากรถไฟ การอพยพ และค้าเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ โบสถ์ออร์ทอดอกซ์ อาคารค้าและอุตสาหกรรมอยู่ร่วมกับชีวิตเมืองจีนเฉพาะตัว สถาปัตยกรรมน้ำแข็งหิมะฤดูหนาวงดงามแต่ตามฤดู ส่วนพิพิธภัณฑ์ ริมน้ำ และประวัติศตวรรษที่ 20 สำคัญทั้งปี เมืองกว้าง โดยเฉพาะสถานที่หน่วย 731 ไกลศูนย์ ควรจัดตามย่านไม่มองทุกแห่งเป็นใจกลาง

ต้าถงรวมประวัติเมืองหลวงเว่ยเหนือ สถาปัตยกรรมพุทธเหลียวและจิน แนวป้องกันหมิง และเมืองถ่านหินสมัยใหม่ในแอ่งหนาวแห้ง ถ้ำอวิ๋นกังอยู่ทางตะวันตก ส่วนวัดแขวนต้องแยกเที่ยวอำเภอหุนหยวน แม้มีวัดเก่าสำคัญเหลือในเมืองเก่าที่สร้างใหม่ แต่ไม่ใช่ทุกถนนเป็นโครงสร้างประวัติศาสตร์ดั้งเดิม วางแผนตามยุคและตำแหน่ง

ความสำคัญของลั่วหยางมาจากการสร้างเมืองหลวงหลายครั้งและการบูรณะซ้ำในอารยธรรมแม่น้ำเหลือง ไม่ใช่จากเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างครบถ้วน หลงเหมินบันทึกการอุปถัมภ์พุทธศาสนาในราชวงศ์เว่ยเหนือและถัง เอ้อร์หลี่โถวกล่าวถึงการก่อตัวของรัฐยุคแรก ส่วนพิพิธภัณฑ์และอุทยานโบราณคดีอธิบายโครงสร้างเมืองหลวงในยุคต่อมา ควรแยกแยะซากทางโบราณคดี ศิลปะถ้ำที่ได้รับการคุ้มครอง และสิ่งจำลองสมัยใหม่เพื่อจัดแสดง พร้อมเผื่อเวลาเดินทางให้เพียงพอระหว่างสถานที่ที่กระจายตัวอยู่

เซินเจิ้นมักถูกสรุปด้วยความเร็ว เทคโนโลยี และตึกสูง แต่เรื่องเต็มยังมีป้องกันชายฝั่งหมิง ชุมชนกวางตุ้งและแคะ ชุมชนเลี้ยงหอยนางรม การย้ายประชากร และทดลองเขตเศรษฐกิจพิเศษ การเข้าใจต้องข้ามหลายระดับ เริ่มจากหลักฐานวัตถุการปฏิรูปเปิดประเทศ ดูวัฒนธรรมร่วมสมัยในย่านออกแบบที่รถไฟใต้ดินถึง แล้วไปพื้นที่ชุ่มน้ำ ธรณีภูมิทัศน์ และหมู่บ้านเก่า