สถานที่สำคัญของเมืองจักรพรรดิ ตรอกที่ยังมีควันจากครัวเรือน และอาหารภาคเหนือที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ปักกิ่งเหมาะกับการค่อยๆ เดินสำรวจระหว่างแวะเที่ยวสถานที่ยอดนิยม

โรงน้ำชา เส้นทางสีเขียว และรสชาติอาหารเสฉวนอันเข้มข้นทำให้เฉิงตูเป็นจุดเริ่มต้นที่เข้าถึงง่ายสำหรับค่อย ๆ ทำความรู้จักจีนตะวันตก

ต้าหลี่ไม่ได้เป็นเพียงเมืองโบราณ แต่เป็นพื้นที่เที่ยวระหว่างสันเขาสูงชางซานกับทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ชุมชนไป๋ ประวัติหนานเจ้าและต้าหลี่ พื้นที่ชุ่มน้ำริมทะเลสาบ และเส้นทางภูเขาเหมาะกับใช้เวลาหลายวันค่อยๆ รู้จัก เส้นรอบเอ๋อร์ไห่ยาวมาก ควรเลือกช่วงริมทะเลสาบหรือกลุ่มหมู่บ้านเที่ยวลึกแทนรีบวนครบ

ทางเดินริมทะเลสาบซีหู ภูเขาที่ปลูกชา และย่านคลอง ทำให้หางโจวเป็นจุดหมายสีเขียวสำหรับพักผ่อนอย่างสบายๆ ใกล้เซี่ยงไฮ้

ด้วยประวัติศาสตร์ราชวงศ์ กำแพงเมืองที่ปั่นจักรยานได้ และอาหารริมทางมากมาย ซีอานจึงมีมากกว่าการเที่ยวพิพิธภัณฑ์

ซูโจวเหมาะกับการชะลอจังหวะและสังเกต สวนส่วนตัวรวมภูมิทัศน์ไว้ในพื้นที่จำกัด ขณะที่คลอง สะพาน พิพิธภัณฑ์ และถนนที่ยังมีคนอยู่ขยายเรื่องราวออกไปนอกศาลา การพักหนึ่งคืนทำให้เห็นสวนก่อนนักท่องเที่ยวรายวันมาถึง และสัมผัสชุมชนที่เงียบกว่าในตอนเย็น

ผิงเหยาเป็นเมืองอำเภอดั้งเดิมที่อนุรักษ์สมบูรณ์หาได้ยาก กำแพง ถนนตรอก บ้านลานกลาง วัด และสำนักโอนเงินโบราณร่วมเก็บโครงสร้างเมืองจีนยุคเก่า มรดกโลกยังรวมวัดซวงหลินและเจิ้นกั๋วนอกเมือง หากทำได้ควรค้างหนึ่งคืน ยามเช้าและเย็นจะเห็นชุมชนที่ยังใช้ชีวิตอยู่นอกถนนยอดนิยม

กว่างโจวเป็นเมืองค้าขายริมแม่น้ำจูเจียง ที่ประวัติศาสตร์แลกเปลี่ยนทางทะเลกว่า 2,000 ปีอยู่ร่วมกับเมืองสมัยใหม่หนาแน่น ศาลบรรพชนหลิ่งหนาน แหล่งโบราณคดี ทางเดินอาคารมีซุ้ม ตลาด สวน และวัฒนธรรมอาหารกวางตุ้งเหมาะกับสำรวจลึกเป็นย่าน อากาศชื้นและการข้ามเมืองใช้เวลานาน จึงมักเหมาะกว่าที่จะเน้นวันละหนึ่งหรือสองย่านแทนไล่ตามรายการแลนด์มาร์ก

หนานจิงเคยเป็นเมืองหลวงหลายครั้ง ประวัติศาสตร์ยาวนานกระจายอยู่ในป่าจงซาน กำแพงเมืองราชวงศ์หมิง พิพิธภัณฑ์ สถาบันสมัยสาธารณรัฐจีน และย่านริมแม่น้ำฉินไหวกับแยงซี ควรจัดเส้นทางตามเรื่องราวประวัติศาสตร์และพื้นที่ เผื่อเวลามองเมืองระหว่างสถานที่สำคัญ แทนการอัดหลายราชวงศ์ในรายการแน่นเกินไป

ลี่เจียงเป็นพื้นที่เที่ยวบนที่สูง ไม่ใช่แค่เมืองเก่า ต้าเหยียน ซู่เหอ และไป๋ซาเก็บระดับต่างของชุมชนน่าซีและจัดการน้ำ ส่วนภูเขาหิมะมังกรหยกกับทะเลสาบหลูกูไกลต้องคมนาคมและเตรียมความสูงแยก จัดทริปรอบสองสามย่านเชื่อมกันและออกจากถนนค้าคนแน่นแต่เช้าเพื่อดูมรดกชีวิตที่ต่อเนื่อง

อู่ฮั่นพัฒนาจากสามเมือง อู่ชาง ฮั่นโข่ว และฮั่นหยาง ตรงจุดบรรจบแยงซีกับแม่น้ำฮั่น เรือเฟอร์รี สะพาน ย่านประวัติศาสตร์การเปิดท่าค้า มหาวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์ และทะเลสาบตงหูกว้างใหญ่ทำให้ระบบน้ำเป็นแกนเมือง ควรจัดเส้นทางตามฝั่งแม่น้ำและย่าน เพราะจุดที่ดูใกล้ข้ามน้ำอาจต้องอ้อมสะพานไกลหรือเปลี่ยนรถไฟใต้ดิน

การเข้าใจเฉวียนโจวไม่ควรมองเป็นอนุสรณ์โดดเดี่ยว แต่เป็นระบบค้าทางทะเลที่เชื่อมกัน สถาบันบริหาร ท่าเรือ สะพาน เตาเผา และคลังสินค้าสมัยซ่งและหยวนสนับสนุนท่านานาชาติ กลุ่มพุทธ อิสลาม ฮินดู และความเชื่อพื้นบ้านก็ทิ้งร่องรอยชัด เมืองเก่ายังเป็นพื้นที่ชีวิต เหมาะเดินช้าๆ โดยเคารพวิถีประจำวันท้องถิ่น

หลานโจวอยู่ระหว่างภูเขาแห้ง ทอดตามแถบแคบแม่น้ำเหลือง สะพาน เทคโนโลยีชลประทาน และพื้นที่สาธารณะริมน้ำแสดงว่าชีวิตเมืองพึ่งแนวน้ำนี้ พิพิธภัณฑ์มณฑลและพิพิธภัณฑ์แผ่นจารึกเชื่อมเครื่องปั้นลายสีก่อนประวัติศาสตร์ การคมนาคมสายไหม และบริหารป้อมชายแดน ไม่ใช่แค่สถานีเปลี่ยน ควรจัดทริปตามแม่น้ำกับรถไฟใต้ดินสาย 1 ให้เหมาะเมืองยาวแคบ

ความสำคัญของลั่วหยางมาจากการสร้างเมืองหลวงหลายครั้งและการบูรณะซ้ำในอารยธรรมแม่น้ำเหลือง ไม่ใช่จากเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างครบถ้วน หลงเหมินบันทึกการอุปถัมภ์พุทธศาสนาในราชวงศ์เว่ยเหนือและถัง เอ้อร์หลี่โถวกล่าวถึงการก่อตัวของรัฐยุคแรก ส่วนพิพิธภัณฑ์และอุทยานโบราณคดีอธิบายโครงสร้างเมืองหลวงในยุคต่อมา ควรแยกแยะซากทางโบราณคดี ศิลปะถ้ำที่ได้รับการคุ้มครอง และสิ่งจำลองสมัยใหม่เพื่อจัดแสดง พร้อมเผื่อเวลาเดินทางให้เพียงพอระหว่างสถานที่ที่กระจายตัวอยู่

ไคเฟิงเคยเป็นเมืองหลวงซ่งเหนือ แต่น้ำท่วมแม่น้ำเหลืองซ้ำ สงคราม และการสร้างใหม่ทำให้มหานครนั้นส่วนใหญ่เป็นชั้นโบราณคดีใต้เมืองยุคหลัง พิพิธภัณฑ์ หลักฐานเมืองซ้อนชั้น เจดีย์เก่า สมาคมพ่อค้า และกำแพงหมิงกับชิงให้จุดอ้างอิงประวัติศาสตร์ดีกว่าฉากสมัยใหม่แบบซ่ง ใจกลางเดินสะดวกกว่า แต่โบราณสถานที่เห็นเป็นคนละยุค

เส้าซิงเป็นเมืองคลองที่โบราณคดีรัฐเยว่โบราณ อักษรวิจิตร สวนคลาสสิก วรรณกรรมสมัยใหม่ และวัฒนธรรมไวน์ข้าวยังอยู่ในย่านชีวิต บ้านเก่าและภูมิทัศน์ชื่อดังครอบคลุมยุคต่างกัน ตั้งแต่ตำนานต้าอวี่ อักษรหวังซีจือ ถึงโลกศตวรรษที่ 20 ของหลู่ซวิ่น เมืองเก่าเหมาะเดินช้าๆ แต่หลานถิงและจุดรอบนอกต้องใช้พาหนะ

กุ้ยหยางเป็นเมืองหลวงมณฑลภูเขาอากาศเย็น ใกล้สันเขาป่า ระบบน้ำคาสต์ แลนด์มาร์กหมิง และประเพณีอาหารกุ้ยโจวคึกคัก ไม่ใช่แค่ฐานคมนาคมไปทั่วกุ้ยโจว แต่คุ้มแวะเที่ยวเอง ตัวเมืองเหมาะพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์ริมน้ำ ส่วนชิงเหยียนกับเทียนเหอถานต้องแห่งละครึ่งวัน

ซีหนิงอยู่หุบหวงสุ่ยขอบตะวันออกเฉียงเหนือที่ราบสูงทิเบต ที่เส้นคมนาคมเชิงโบราณคดี ประเพณีวิชาการพุทธทิเบต ชีวิตชุมชนอิสลาม และสถาบันเมืองหลวงสมัยใหม่บรรจบ ไม่ใช่แค่ประตูทะเลสาบชิงไห่ ควรเข้าใจที่สูงผ่านพิพิธภัณฑ์ เคารพพื้นที่ศาสนาที่มีชีวิต และปรับตัวก่อนไปสูงกว่า

ลาซาเป็นทั้งเมืองหลวงภูมิภาคบนพื้นที่สูงและศูนย์กลางพุทธทิเบตที่มีชีวิต โปตาลา โจคัง และนอร์บุลิงกาเป็นกลุ่มมรดกโลก ส่วนวัด พิพิธภัณฑ์ ร้านชาชุมชน และชีวิตประจำวันกว้างไกลกว่าภาพเส้นขอบฟ้าบนโปสการ์ด เผื่อเวลาปรับตัวกับความสูง ใช้ช่องทางจองทางการ และคำนึงถึงผู้แสวงบุญและย่านอยู่อาศัย

ชิกัตเซทอดจากหุบเขาเกษตรของแม่น้ำพรหมบุตรถึงหิมาลัยซึ่งสูงที่สุดในโลก วัดสำคัญ เมืองป้อมซอง วัฒนธรรมข้าวบาร์เลย์บนที่สูง และภูมิทัศน์ชายแดนแยกกันด้วยถนนบนพื้นที่สูงที่ยาว ก่อนเดินทางควรปรับตัวกับความสูงในเมืองและมองวัดเป็นสถาบันที่ยังดำเนินกิจกรรมจริง

คังติ้งอยู่ตรงจุดที่ถนนจากแอ่งเสฉวนไต่ขึ้นสู่ขอบตะวันออกของที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต เชื่อมประวัติศาสตร์แม่น้ำต้าตู้ วัดพุทธทิเบต ประเพณีการค้า และภูมิทัศน์ภูเขาสูงรอบก้งกา เขตเทศบาลกว้างกว่าตัวเมืองขนาดกะทัดรัดมาก ควรจัดเส้นทางเป็นกลุ่มตามภูมิศาสตร์และเคารพความเป็นส่วนตัวของทุ่งเลี้ยงสัตว์ การประกอบศาสนกิจ และหมู่บ้าน

เขตอาป้าเชื่อมภูมิประเทศทราเวอร์ทีนที่มีชื่อเสียงทั่วโลกกับทะเลสาบ ภูเขา พื้นที่ชุ่มน้ำในทุ่งหญ้า ชุมชนทิเบตและเชียง และความทรงจำเรื่องแผ่นดินไหว จิ่วจ้ายโกว หวงหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และรั่วเอ่อร์ไก้อยู่ตามแนวเส้นทางต่างกัน การเปลี่ยนพื้นที่อย่างช้า ๆ ความสามารถรองรับทางนิเวศ และขอบเขตชุมชนควรกำหนดแผนเที่ยว