汶川地震博物馆与纪念地

พิพิธภัณฑ์และสถานที่รำลึกบอกเล่าเรื่องแผ่นดินไหวปี 2008 การกู้ภัย ความสูญเสีย การฟื้นฟู และการป้องกันภัยพิบัติ เป็นพื้นที่แห่งการไว้อาลัยและความทรงจำของชุมชนที่ต้องรักษาความเงียบและหลีกเลี่ยงการแสวงหาภาพถ่ายหวือหวา

禾木村

เหอมู่เป็นหมู่บ้านบนภูเขาในเขตคานาสที่ยังมีคนอาศัย บ้านไม้ ทุ่งเลี้ยงสัตว์ และเส้นทางป่าได้รับผลจากการท่องเที่ยวตามฤดูกาล จุดชมวิวไม่ได้หมายความว่าบ้านเปิดให้เข้า ในฤดูหิมะต้องใช้ขนส่งทางการแทนการขับรถเข้าแบบกะทันหัน

天龙屯堡

เทียนหลงเป็นชุมชนที่เกี่ยวข้องกับประวัติการตั้งถิ่นฐานทหารราชวงศ์หมิงในกุ้ยโจวตอนกลาง บ้านหิน เครื่องแต่งกาย พิธีกรรม และอุปรากรท้องถิ่นแสดงการพัฒนาร่วมกันของประเพณีผู้อพยพกับสภาพแวดล้อมที่ราบสูงหลายร้อยปี ที่นี่ยังเป็นพื้นที่อยู่อาศัย ไม่ใช่ฉากเวที

景山公园

อุทยานจิ่งซานติดด้านเหนือพระราชวังต้องห้ามบนแกนประวัติศาสตร์ปักกิ่ง ศาลาว่านชุนเป็นจุดคลาสสิกสำหรับดูความสัมพันธ์หลังคาวัง หอระฆังและกลอง กับเส้นขอบฟ้าเมืองสมัยใหม่ ช่วยเข้าใจจุดสำคัญที่กระจายเป็นลำดับพื้นที่เมืองทั้งหมด ระยะขึ้นไม่ไกลแต่ขั้นชัน มองได้ดีที่สุดวันฟ้าใส

岳麓书院

สำนักศึกษาเยว่ลู่ก่อตั้งในปี 976 สืบทอดการศึกษาขงจื๊อหลายยุคและค่อยๆ พัฒนาเป็นสายสืบทอดทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยหูหนาน ประตู ห้องบรรยาย ศาลบรรพชน จารึก และสวนแสดงการผสานการเรียนรู้ พิธีและมารยาท และภูมิทัศน์ สภาพแวดล้อมวิชาการที่ยังดำเนินอยู่ทำให้ต่างจากแหล่งจำลองนิ่งๆ และผู้เข้าชมต้องเคารพวิทยาเขตที่ยังใช้งาน

杜甫草堂

กระท่อมตู้ฝู่เป็นพิพิธภัณฑ์รำลึกแบบสวนบนที่ตั้งบ้านเดิมของกวีสมัยถังในเฉิงตู เขาเขียนกว่า 240 บทระหว่างอยู่เมืองนี้ กระท่อมบูรณะ ลานดั้งเดิม สวน จารึก และนิทรรศการวรรณกรรมแปลงชีวิตเป็นประสบการณ์พื้นที่ การอ่านบทสำคัญสักหลายบททำให้มีความหมายกว่าดูอาคารอย่างเดียว

大足石刻

หินสลักต้าจู๋ประกอบด้วยหลายเขตคุ้มครอง ส่วนใหญ่แกะในคริสต์ศตวรรษที่ 9–13 รูปบนหน้าผาเป่าติ่งซาน เป่ยซานและที่อื่นผสานศิลปะประณีต จารึก และฉากชีวิตประจำวัน ให้พุทธ เต๋าและขงจื๊อสนทนากันอย่างเฉพาะตัว ไม่อาจใช้รูปดังเพียงรูปเดียวสรุปมรดกทั้งหมด

崇圣寺三塔

เจดีย์สามองค์ฉงเซิ่งอยู่ตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเก่าต้าหลี่ประมาณ 1 กม. เป็นแหล่งเที่ยว 5A แห่งเดียวของต้าหลี่และสัญลักษณ์ประเพณีวัฒนธรรม เริ่มสร้างยุคน่านเจ้า เจดีย์หลักเชียนสวินสูงประมาณ 60 เมตร เป็นหนึ่งในเจดีย์โบราณสูงที่สุดที่ยังอยู่ ทั้งสามยังตั้งหลังแผ่นดินไหวปี 1925 ใต้เจดีย์มีคำว่า “คุ้มครองภูเขาและสายน้ำตลอดกาล” แสดงความปรารถนาฝนฟ้าเหมาะสมของชาวต้าหลี่ เป็นต้นแบบวัดเทียนหลงในนิยายแปดเทพอสูรมังกรฟ้าของกิมย้ง

亚丁冲古寺与珍珠海短线

เส้นทางสั้นย่าติงเชื่อมบริเวณชงกู่ ทางเดินป่า และทะเลสาบไข่มุกใต้ยอดหิมะเซียนไน่รื่อ ได้ชมภูมิทัศน์ที่ราบสูงครบโดยไม่ต้องเดินหุบเขาสูงเส้นทางยาวที่สุด เหมาะกับการตัดสินใจอย่างรับผิดชอบในช่วงเริ่มปรับตัวกับความสูง ชงกู่เป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมพุทธทิเบตที่ยังมีชีวิต ทางไม้และรั้วริมทะเลสาบปกป้องพืชพรรณและแหล่งน้ำเปราะบาง

善化寺

เลขที่ 6 ถนนหนานซื่อในต้าถง สร้างถัง รุ่งเรืองเหลียว–จิน เป็นกลุ่มอาคารเหลียว–จินสมบูรณ์สุดจีน มีของเดิมสี่อาคาร: ประตู(ท้าวจตุโลกบาล) วิหารสามอริยะ วิหารหลัก และศาลาผู่เสียน ประตูใหญ่สุดจินที่เหลือ วิหารสามอริยะมีค้ำเฉียงดอกบัวจิน วิหารหลักเป็นหนึ่งในแปดอาคารใหญ่เหลียว เทพีมงคล(มหาศรีเทวีผู้มีบุญ)เรียกประติมากรรมเหลียว–จินสวยสุด เดินในเมืองเก่าได้ รถเมล์รอบเมืองเก่ามีป้ายซ่านหัว

飞来寺梅里雪山观景带

แนวชมวิวเฟยไหลหันตรงสู่ภูเขาหิมะเหมยหลี่ข้ามหุบเขาแม่น้ำหลานชาง เป็นจุดที่เข้าถึงง่ายที่สุดเพื่อเข้าใจขนาดและความศักดิ์สิทธิ์ของคาวากโบ ลานชมวิว ที่พักหมู่บ้าน และภูมิทัศน์ศาสนารองรับการถ่ายภาพจำนวนมาก ห้ามปีนคาวากโบเพื่อคุ้มครองวัฒนธรรม การชมไกลจากจุดที่อนุญาตคือการเคารพขอบเขตนั้น แสงอาทิตย์ย้อมยอดเขาสีทองขึ้นกับเมฆ ความชื้นและแสงทั้งหมด รับประกันไม่ได้

莫高窟

ม่อเการักษาจิตรกรรมพุทธ ประติมากรรมเขียนสีและสถาปัตยกรรมถ้ำที่พัฒนากว่าพันปีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นบันทึกสำคัญของแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมโอเอซิสสายไหม เพื่อคุ้มครองมรดก เริ่มที่ศูนย์ดิจิทัล ต่อรถรับส่งทางการถึงถ้ำ โดยไกด์พาชมบางถ้ำที่เปิดหมุนเวียน ไม่ใช่แกลเลอรีเดินอิสระ แต่เป็นศิลปะศาสนาเปราะบางมาก

陈家祠

ตระกูลเฉินจากทั่วกวางตุ้งร่วมสร้างปลายชิง ใช้ทั้งศาลบรรพชนและสำนักเรียน แสดงงานหลิ่งหนานแกะไม้ หิน อิฐ ปั้นเซรามิกและปูน ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์หัตถกรรมพื้นบ้านกวางตุ้ง ไม่ควรมองเพียงของประดับชิ้นเดียว แต่เข้าใจลำดับพิธีที่หลังคา หอ และลานร่วมกันสร้าง

龙脊梯田

นาหลงจี๋ลดหลั่นตามเขาชันรอบหมู่บ้านจ้วงและเย้า นาที่เติมน้ำ ต้นข้าวเขียว เก็บเกี่ยวสีทอง และพักดินหน้าหนาวเปลี่ยนตามฤดูเกษตร ที่นี่จึงเป็นไร่นาที่ชุมชนทำต่อเนื่อง ไม่ใช่โปสการ์ดเหมือนเดิมทั้งปี เส้นทางและจุดชมผิงอันกับจินเคิงต้าไจ้ก็ต่างกัน

甲秀楼

สร้างปีว่านลี่ที่ 26 ราชวงศ์หมิง (1598) บนหินอ๋าวจี๋แม่น้ำหนานหมิง ชื่อสื่อความยอดเยี่ยมในการสอบราชการ เป็นแลนด์มาร์กกุ้ยหยางและโบราณสถานคุ้มครองชาติ อาคารไม้ 3 ชั้น 3 ชายคา หลังคายอดรวม 4 มุม สูงราว 20 เมตร สะพานฝูอวี้เชื่อมสองฝั่งเหนือบ่อหานปี้ ด้านใต้สวนชุ่ยเวยเป็นสวนหมิง ภายในมีคำคู่ยาว 206 อักษรกล่าวถึงผู้มีความสามารถกุ้ยโจวสมัยหมิงและชิง

阿尼玛卿开放观景廊道

อานีหม่าชิงเป็นกลุ่มภูเขาหิมะศักดิ์สิทธิ์และแกนกลางทางนิเวศวิทยาที่สำคัญ ผู้มาเยือนใช้ได้เฉพาะถนนสาธารณะและจุดชมวิวที่เปิดอยู่ในปัจจุบัน ความศักดิ์สิทธิ์ ธารน้ำแข็ง และถิ่นอาศัยสัตว์ป่าทำให้ห้ามพยายามขึ้นยอดเขา ลัดทางนอกถนน และรบกวนด้วยโดรน

西湖

ซีหูเป็นภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่เกิดจากน้ำ เนินเขามีต้นไม้ ทางคันดิน เกาะ สวน วัด และมุมมองที่จัดวางอย่างพิถีพิถัน ตลอดหลายศตวรรษ กวี ขุนนาง และผู้ก่อสร้างพัฒนาจุดชมวิวชื่อดัง ส่งอิทธิพลต่อการออกแบบสวนในส่วนอื่นของจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ควรใช้เวลาสัมผัสความสัมพันธ์ระหว่างภูมิทัศน์กับวัฒนธรรม แทนการรีบวนรอบทะเลสาบหนึ่งรอบ

圣·索菲亚教堂

โดมสีเขียวขนาดใหญ่และอาคารอิฐแดงของเซนต์โซเฟียบันทึกการก่อตัวของชุมชนออร์โธดอกซ์ในฮาร์บินพร้อมพัฒนาการยุครถไฟ หลังอนุรักษ์และบูรณะ โบสถ์เดิมกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะสถาปัตยกรรม ไม่ใช่โบสถ์ประจำชุมชนที่ยังใช้งาน ภาพถ่ายและข้อมูลการก่อสร้างเมืองช่วยให้เข้าใจอาคารในภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์ของสถาบันรถไฟ ธรรมศาลายิว ย่านการค้า และบ้านชาวจีนกับต่างชาติ

宏村

ระบบน้ำ ศาลบรรพบุรุษ และบ้านพ่อค้าฮุยโจวในหงชุนแสดงการวางผังหมู่บ้านฮุยโจวที่ยังมีผู้คนอาศัยอยู่ บ่อน้ำสะท้อนภาพอันโด่งดังยังเป็นโครงสร้างพื้นฐานชุมชนและพื้นที่สาธารณะ ไม่ได้หมายความว่าสามารถขวางถนนหรือเข้าบ้านพักได้

海拉尔博物馆

พิพิธภัณฑ์ไห่ลาเอ่อร์ใช้สภาพแวดล้อมที่บูรณะจำลองของที่ทำการรองผู้บัญชาการทหารตูทงและของสะสม อธิบายการบริหารชายแดน กิจการทหาร และการแลกเปลี่ยนในภูมิภาคตั้งแต่ราชวงศ์ชิงถึงต้นศตวรรษที่ 20 ช่วยเสริมประวัติศาสตร์ระยะยาวของสถาบัน การเคลื่อนย้าย และชุมชนหลายชาติพันธุ์ให้การเที่ยวทุ่งหญ้า อาคารบางส่วนจำลองขึ้นใหม่ในยุคปัจจุบัน จึงควรแยกหลักฐานและโบราณวัตถุจากฉากที่สร้างเพื่ออธิบาย