大足石刻

หินสลักต้าจู๋ประกอบด้วยหลายเขตคุ้มครอง ส่วนใหญ่แกะในคริสต์ศตวรรษที่ 9–13 รูปบนหน้าผาเป่าติ่งซาน เป่ยซานและที่อื่นผสานศิลปะประณีต จารึก และฉากชีวิตประจำวัน ให้พุทธ เต๋าและขงจื๊อสนทนากันอย่างเฉพาะตัว ไม่อาจใช้รูปดังเพียงรูปเดียวสรุปมรดกทั้งหมด

云冈石窟

ถ้ำหยุนกังขุดสร้างหลัก ๆ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงต้นศตวรรษที่ 6 แสดงพุทธศาสนาราชสำนักเว่ยเหนือผ่านพระพุทธรูปใหญ่ ภาพนูนเล่าเรื่องและรูปแบบที่เปลี่ยนไป ถ้ำทั้งห้าของถานเย่าเป็นกลุ่มเอกภาพยุคแรก ถ้ำภายหลังมีภาพสถาปัตยกรรมซับซ้อนและเครื่องแต่งกายกับลวดลายจีนมากขึ้น การผุกร่อนและอนุรักษ์เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวมรดก การปิดบางส่วนและควบคุมแสงคือมาตรการปกป้อง

龙门石窟

ถ้ำและช่องประติมากรรมกว่า 2,000 แห่งเรียงตามหน้าผาหินปูนแม่น้ำอี๋ ขุดเข้มข้นจากปลายเว่ยเหนือถึงยุครุ่งเรืองถัง งานแรกสะท้อนการเปลี่ยนอัตลักษณ์ราชสำนักหลังย้ายเมืองหลวงมาลั่วหยาง วัดเฟิ่งเซียนเป็นขนาดและรูปแบบราชวงศ์ถังที่สมบูรณ์ จารึก ผู้อุปถัมภ์ และตำรายาทำให้เป็นบันทึกสังคมและศรัทธา ไม่ใช่แค่พระใหญ่ต่อกัน

白居寺与十万佛塔

วัดเพลกอร์โชเดและสถูปหลายชั้นแห่งพระพุทธรูปหนึ่งแสนองค์รวมประเพณีพุทธทิเบตหลายแบบ วิหาร ภาพจิตรกรรมฝาผนัง และรูปปั้นไว้ในกลุ่มอาคารประวัติศาสตร์เดียวกัน บันไดแคบและภายในที่เปราะบางต้องมีการควบคุมการเข้าและจำกัดการถ่ายภาพอย่างเคร่งครัด

秦始皇兵马俑博物馆

พิพิธภัณฑ์สุสานจักรพรรดิฉินองค์แรกเป็นแหล่งโบราณคดีขนาดใหญ่ ไม่ใช่เพียงห้องจัดแสดงหุ่นดินเผา หลุมขุดทั้งสามแสดงกระบวนทัพ ม้าดินเผา รถศึก และร่องรอยขุดค้นในขนาดต่างกัน ส่วนสุสานเชื่อมสิ่งเหล่านี้กับระบบพิธีศพทั้งหมดของฉินสื่อหวง นอกจากสังเกตความต่างของหุ่นแต่ละตัว ควรเข้าใจกระบวนทัพ กระบวนการผลิต และบริบทโบราณคดีด้วย