汶川地震博物馆与纪念地

พิพิธภัณฑ์และสถานที่รำลึกบอกเล่าเรื่องแผ่นดินไหวปี 2008 การกู้ภัย ความสูญเสีย การฟื้นฟู และการป้องกันภัยพิบัติ เป็นพื้นที่แห่งการไว้อาลัยและความทรงจำของชุมชนที่ต้องรักษาความเงียบและหลีกเลี่ยงการแสวงหาภาพถ่ายหวือหวา

可可托海地质景区

เค่อเค่อทัวไห่เชื่อมหุบเขาอีร์ติช ภูมิประเทศหินแกรนิต ประวัติศาสตร์เหมืองแร่ และป่าเขตหนาว เรื่องราวด้านธรณีวิทยาและอุตสาหกรรมแตกต่างแต่เชื่อมโยงกัน เส้นทางภายในที่ยาวต้องใช้เวลามากกว่าจุดถ่ายภาพเพียงแห่งเดียวอย่างมาก

天龙屯堡

เทียนหลงเป็นชุมชนที่เกี่ยวข้องกับประวัติการตั้งถิ่นฐานทหารราชวงศ์หมิงในกุ้ยโจวตอนกลาง บ้านหิน เครื่องแต่งกาย พิธีกรรม และอุปรากรท้องถิ่นแสดงการพัฒนาร่วมกันของประเพณีผู้อพยพกับสภาพแวดล้อมที่ราบสูงหลายร้อยปี ที่นี่ยังเป็นพื้นที่อยู่อาศัย ไม่ใช่ฉากเวที

故宫博物院

พระราชวังต้องห้ามอยู่ใจกลางแกนประวัติศาสตร์ปักกิ่ง เป็นกลุ่มอาคารพระราชวังสมัยหมิงและชิง ลานที่เรียงต่อกัน ท้องพระโรงพิธี และพื้นที่อยู่อาศัยร่วมกันแสดงธรรมเนียม ระบบบริหาร และชีวิตในวังของจักรวรรดิ เดินชมจากใต้ขึ้นเหนือช่วยเข้าใจผังรวมมากกว่าดูอาคารไม่กี่แห่งแยกกัน

橘子洲

เกาะส้มเป็นสันดอนทรายยาวในแม่น้ำเซียง มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับบทกวี “ฉางซา” ของเหมาเจ๋อตง ใกล้ปลายเกาะมีประติมากรรมขนาดใหญ่ของเหมาในวัยหนุ่ม ซึ่งเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กที่รู้จักดีที่สุดของเมือง รถไฟใต้ดินสาย 2 เข้าถึงเกาะได้ ควรตรวจสอบการเข้าพื้นที่และรถรับส่งปัจจุบัน โดยเฉพาะวันหยุด

杜甫草堂

กระท่อมตู้ฝู่เป็นพิพิธภัณฑ์รำลึกแบบสวนบนที่ตั้งบ้านเดิมของกวีสมัยถังในเฉิงตู เขาเขียนกว่า 240 บทระหว่างอยู่เมืองนี้ กระท่อมบูรณะ ลานดั้งเดิม สวน จารึก และนิทรรศการวรรณกรรมแปลงชีวิตเป็นประสบการณ์พื้นที่ การอ่านบทสำคัญสักหลายบททำให้มีความหมายกว่าดูอาคารอย่างเดียว

鹅岭公园与二厂文创公园

เอ๋อหลิ่งอยู่สันยาวแคบระหว่างแยงซีและเจียหลิง สวนประวัติศาสตร์มีสวนและวิวสูง สวนวัฒนธรรมสร้างสรรค์หมายเลข 2 ข้างกันเปลี่ยนจากโรงพิมพ์เก่า มีสตูดิโอ คาเฟ่ และธุรกิจวัฒนธรรม รวมกันให้ดูภูมิประเทศคาบสมุทรฉงชิ่งและนำพื้นที่อุตสาหกรรมกลับใช้

崇圣寺三塔

เจดีย์สามองค์ฉงเซิ่งอยู่ตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเก่าต้าหลี่ประมาณ 1 กม. เป็นแหล่งเที่ยว 5A แห่งเดียวของต้าหลี่และสัญลักษณ์ประเพณีวัฒนธรรม เริ่มสร้างยุคน่านเจ้า เจดีย์หลักเชียนสวินสูงประมาณ 60 เมตร เป็นหนึ่งในเจดีย์โบราณสูงที่สุดที่ยังอยู่ ทั้งสามยังตั้งหลังแผ่นดินไหวปี 1925 ใต้เจดีย์มีคำว่า “คุ้มครองภูเขาและสายน้ำตลอดกาล” แสดงความปรารถนาฝนฟ้าเหมาะสมของชาวต้าหลี่ เป็นต้นแบบวัดเทียนหลงในนิยายแปดเทพอสูรมังกรฟ้าของกิมย้ง

善化寺

เลขที่ 6 ถนนหนานซื่อในต้าถง สร้างถัง รุ่งเรืองเหลียว–จิน เป็นกลุ่มอาคารเหลียว–จินสมบูรณ์สุดจีน มีของเดิมสี่อาคาร: ประตู(ท้าวจตุโลกบาล) วิหารสามอริยะ วิหารหลัก และศาลาผู่เสียน ประตูใหญ่สุดจินที่เหลือ วิหารสามอริยะมีค้ำเฉียงดอกบัวจิน วิหารหลักเป็นหนึ่งในแปดอาคารใหญ่เหลียว เทพีมงคล(มหาศรีเทวีผู้มีบุญ)เรียกประติมากรรมเหลียว–จินสวยสุด เดินในเมืองเก่าได้ รถเมล์รอบเมืองเก่ามีป้ายซ่านหัว

茨中教堂

โบสถ์สะท้อนการพบศาสนาและวัฒนธรรมซับซ้อนในลุ่มหลานชางตอนบน รูปแบบยุโรป วิธีสร้างพื้นถิ่น ไร่องุ่น และหมู่บ้านทิเบตพัฒนาร่วม ไม่ใช่สิ่งชมแยก ยังเป็นที่นมัสการและความทรงจำชุมชน ความสนใจอาคารไม่เหนือกิจกรรมศาสนา ความเป็นส่วนตัว และสิทธิคนใช้พื้นที่ปกติ

莫高窟

ม่อเการักษาจิตรกรรมพุทธ ประติมากรรมเขียนสีและสถาปัตยกรรมถ้ำที่พัฒนากว่าพันปีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นบันทึกสำคัญของแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมโอเอซิสสายไหม เพื่อคุ้มครองมรดก เริ่มที่ศูนย์ดิจิทัล ต่อรถรับส่งทางการถึงถ้ำ โดยไกด์พาชมบางถ้ำที่เปิดหมุนเวียน ไม่ใช่แกลเลอรีเดินอิสระ แต่เป็นศิลปะศาสนาเปราะบางมาก

陈家祠

ตระกูลเฉินจากทั่วกวางตุ้งร่วมสร้างปลายชิง ใช้ทั้งศาลบรรพชนและสำนักเรียน แสดงงานหลิ่งหนานแกะไม้ หิน อิฐ ปั้นเซรามิกและปูน ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์หัตถกรรมพื้นบ้านกวางตุ้ง ไม่ควรมองเพียงของประดับชิ้นเดียว แต่เข้าใจลำดับพิธีที่หลังคา หอ และลานร่วมกันสร้าง

靖江王城与独秀峰

เมืองจิ้งเจียงเป็นที่ตั้งวังเจ้าชายจิ้งเจียงสมัยหมิง สร้างโดยมียอดเขาตู๋ซิ่วใจกลางกุ้ยหลินเป็นแกน กำแพงเมือง หอประตู การใช้เป็นหน่วยงานในยุคหลัง และจารึกบนภูเขาที่คงอยู่เชื่อมระบบเจ้าผู้ครองเมืองกับสภาพเมืองคาสต์ของกุ้ยหลิน การขึ้นยอดเขาช่วยเห็นในพื้นที่กะทัดรัดว่าเมืองประวัติศาสตร์พัฒนาท่ามกลางยอดเขาแยกกันอย่างไร

甲秀楼

สร้างปีว่านลี่ที่ 26 ราชวงศ์หมิง (1598) บนหินอ๋าวจี๋แม่น้ำหนานหมิง ชื่อสื่อความยอดเยี่ยมในการสอบราชการ เป็นแลนด์มาร์กกุ้ยหยางและโบราณสถานคุ้มครองชาติ อาคารไม้ 3 ชั้น 3 ชายคา หลังคายอดรวม 4 มุม สูงราว 20 เมตร สะพานฝูอวี้เชื่อมสองฝั่งเหนือบ่อหานปี้ ด้านใต้สวนชุ่ยเวยเป็นสวนหมิง ภายในมีคำคู่ยาว 206 อักษรกล่าวถึงผู้มีความสามารถกุ้ยโจวสมัยหมิงและชิง

班玛红军沟

หุบเขาป่าปันหม่าเก็บรักษาสถานที่และความทรงจำชุมชนที่เกี่ยวกับการเดินทัพทางไกล อยู่ท่ามกลางหมู่บ้านทิเบตและนิเวศต้นน้ำแยงซี การตีความควรเชื่อมประวัติศาสตร์ชาติกับคำบอกเล่าและภูมิทัศน์ท้องถิ่น ไม่แยกอนุสรณ์ออกจากบริบท

良渚古城遗址公园与良渚博物院

ซากเมืองเหลียงจู่เก็บหลักฐานรัฐภูมิภาคยุคแรกที่ตั้งบนอารยธรรมปลูกข้าวราว 3300–2300 ปีก่อนคริสตกาล ฐานเมือง ระบบน้ำ และสุสานตามลำดับชั้นแสดงการวางแผน ความแตกต่างทางสังคม และความเชื่อ พิพิธภัณฑ์ใช้หยกกับงานวิจัยโบราณคดีช่วยเข้าใจซากดินที่สูงไม่มากเหนือพื้น ควรดูอุทยานกับพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนที่เสริมกันของเรื่องเดียว

中央大街

อยู่เขตเต้าหลี่ จากถนนจิงเหว่ยทางใต้ถึงอนุสาวรีย์ป้องกันน้ำท่วมทางเหนือ ยาวราว 1,450 เมตร ปูหินรูปขนมปังประมาณ 870,000 ก้อน ได้รับการกล่าวว่าเป็นถนนคนเดินแรกในเอเชียและพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมกลางแจ้ง อาคารบาโรก เรอเนซองส์และผสมผสาน เช่น โรงแรมหม่าเตี๋ยเอ่อร์ (1906) บริษัทการค้ามัตสึอุระและว่านกั๋ว เล่าการเปิดฮาร์บินสู่โลกยุคใหม่ รถไฟใต้ดินสาย 2 สถานีถนนกลางเดินถึง หรือรถเมล์ลงถนนกลาง/อนุสาวรีย์ป้องกันน้ำท่วม

宏村

ระบบน้ำ ศาลบรรพบุรุษ และบ้านพ่อค้าฮุยโจวในหงชุนแสดงการวางผังหมู่บ้านฮุยโจวที่ยังมีผู้คนอาศัยอยู่ บ่อน้ำสะท้อนภาพอันโด่งดังยังเป็นโครงสร้างพื้นฐานชุมชนและพื้นที่สาธารณะ ไม่ได้หมายความว่าสามารถขวางถนนหรือเข้าบ้านพักได้

海拉尔博物馆

พิพิธภัณฑ์ไห่ลาเอ่อร์ใช้สภาพแวดล้อมที่บูรณะจำลองของที่ทำการรองผู้บัญชาการทหารตูทงและของสะสม อธิบายการบริหารชายแดน กิจการทหาร และการแลกเปลี่ยนในภูมิภาคตั้งแต่ราชวงศ์ชิงถึงต้นศตวรรษที่ 20 ช่วยเสริมประวัติศาสตร์ระยะยาวของสถาบัน การเคลื่อนย้าย และชุมชนหลายชาติพันธุ์ให้การเที่ยวทุ่งหญ้า อาคารบางส่วนจำลองขึ้นใหม่ในยุคปัจจุบัน จึงควรแยกหลักฐานและโบราณวัตถุจากฉากที่สร้างเพื่ออธิบาย

夏塔古道景区

เซี่ยถ่าเป็นหุบแม่น้ำที่เกิดจากน้ำละลายธารน้ำแข็งเทียนซาน เกี่ยวข้องกับช่องเขาประวัติศาสตร์และปัจจุบันเข้าชมผ่านทางที่จัดการไว้ ทุ่งหญ้าและป่านำไปสู่น้ำแข็งหิมะไกลๆ ไม่ใช่ทางเดินธารน้ำแข็งง่ายๆ เส้นทางเก่าบนอินเทอร์เน็ตอาจผ่านพื้นที่ปิดเพราะแม่น้ำ อากาศ หรือการคุ้มครอง