喀拉峻草原

ทุ่งหญ้าอัลไพน์เป็นลูกคลื่น หุบลึก และภูเขาหิมะคาลาจวิ้นเบื้องหลังแสดงการผสานนิเวศกับการเลี้ยงสัตว์ระยะยาวในเทียนซานตะวันตก พื้นที่กว้างและดินเปียกเสียหายง่าย จึงควรใช้จุดชมที่อนุญาตและทางจัดการไว้ ไม่ใช่รอยล้อชั่วคราว

开封市博物馆

พิพิธภัณฑ์ช่วยแยกยุคที่ไคเฟิงเป็นราชธานีหลายครั้งและเข้าใจว่าทำไมซากซ่งเหนือมักฝังลึก โบราณวัตถุ แบบจำลอง แผนเมืองและภาพชิงหมิงซ่างเหอถูหลายฉบับสร้างภาพการปกครอง การค้าและชีวิตประจำวัน โดยไม่แสร้งว่าพื้นผิวเมืองปัจจุบันคือสภาพเดิม เรื่องชุมชนยิว สมาคมการค้า แม่น้ำเหลืองและงานฝีมือท้องถิ่นทำให้เรื่องเมืองกว้างกว่าราชวงศ์เดียว

318国道川藏段

ช่วงคังติ้งของทางหลวงแห่งชาติ 318 เป็นเส้นทางสาธารณะที่ชาวบ้าน ขนส่งสินค้า และนักท่องเที่ยวใช้ ไม่ใช่เส้นทางชมวิวปิดที่จอดได้ทุกเมื่อ สภาพช่องเขา หมู่บ้าน เมือง และเขตก่อสร้างต่างกันมาก ปฏิบัติตามการควบคุมจราจรและป้ายจอด หลีกเลี่ยงขับกลางคืน ขับเมื่อเหนื่อย และชมวิวตรงโค้งอับ

石林风景区

ป่าหินเป็นภูมิประเทศคาร์สต์ขนาดใหญ่ การละลายและกัดเซาะสร้างเสาหินหนาแน่น ทางเดิน ถ้ำ และขั้นลาน ป่าหินใหญ่ เล็ก และหน่ายกู่ต่างกันทั้งสีหินและความหนาแน่นคน ขณะเข้าใจธรณีวิทยา ควรรวมเรื่องเล่าและประเพณีชาวซานีอี๋ ไม่เพียงหาชื่อสิ่งที่หินดูคล้าย

甘肃省博物馆

พิพิธภัณฑ์กานซู่แสดงภูมิภาคที่เชื่อมที่ราบภาคกลาง ที่ราบสูงทิเบต ทุ่งหญ้าทางเหนือ และเอเชียกลาง เครื่องปั้นดินเผาสีก่อนประวัติศาสตร์ โบราณวัตถุเส้นทางสายไหม ศิลปะพุทธ ฟอสซิล และม้าวิ่งสำริดชื่อดังวางหลานโจวไว้ในเครือข่ายแลกเปลี่ยนยาวนาน คอลเลกชันกว้างมากจนชมรีบ ๆ เข้าใจยาก ควรเน้นห้องโบราณคดีและเส้นทางสายไหมเพื่อเห็นเรื่องราวชัดกว่าตามหาทุกชิ้นดัง

布达拉宫

โปตาลาตั้งบนภูเขาแดง เป็นพระราชวังป้อมขนาดใหญ่ วังขาว วังแดง บันได หอพุทธ จิตรกรรมฝาผนัง โครงไม้และเครื่องพิธีเก็บประวัติศาสตร์การเมือง ศาสนา และศิลปะทิเบตหลายชั้น ที่นี่เป็นมรดกเปราะบาง ไม่ใช่ฉากละคร การชมใช้เส้นทางทางเดียวที่ควบคุม จำกัดเวลาและมีการไต่ขึ้นมาก ควรเข้าใจวิวภายนอกกับบริบทมรดกโลก ไม่ใช่รีบผ่านภายในอย่างเดียว

大研古城

ต้าเหยียนรู้จักทั่วไปว่าเมืองเก่าลี่เจียง มีลำธารล้อมและถนนตรอกตัดกัน กลางวันคึกคัก กลางคืนไฟนุ่ม เป็นพื้นที่ที่มีกลิ่นอายชีวิตประจำวันเด่นที่สุดในลี่เจียง

广胜寺

วัดบนและวัดล่างของกว่างเซิ่งมีชื่อเสียงจากเจดีย์เฟยหงเคลือบสี โครงสร้างไม้ประวัติศาสตร์ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง และความเกี่ยวข้องกับ “Zhaocheng Jin Zang” คุณค่าอยู่ในความสัมพันธ์ของสถาปัตยกรรม คัมภีร์ รูปปั้น และภูมิทัศน์ฮั่วเฉวียน ไม่ใช่เพียงหอคอยสีสันโดดเดี่ยว

白马寺

สร้างปีหย่งผิงที่ 11 ฮั่นตะวันออก (ค.ศ.68) ชื่อจากม้าขาวขนพระสูตร เป็นวัดหลวงแรกจีน เรียก ‘ต้นกำเนิดพุทธ’ และ ‘วัดบรรพต้น’ แปลพระสูตรสี่สิบสองบทฉบับจีนแรกที่นี่ มีอาคารพุทธไทย เมียนมา อินเดีย เป็นวัดเดียวโลกมีทั้งจีน อินเดีย เมียนมา ไทย เจดีย์ฉีหยุนอิฐสมัยจิน ตบมือได้เสียงสะท้อนคล้ายกบ สุสานตี๋เหรินเจี๋ยก็อยู่ที่นี่ ประตูรับธูปฟรี 3 ดอก โรงชา Zhiyu มีชาฟรี ใช้ชมประมาณ 2.5–3 ชั่วโมง

明孝陵

สุสานหมิงเสี้ยวหลิงเป็นที่ฝังพระศพร่วมของจักรพรรดิหงอู่และจักรพรรดินีหม่า ขึ้นทะเบียนมรดกโลกในปี 2003 และมีส่วนกำหนดผังที่สุสานจักรพรรดิยุคหลังนำไปใช้ จุดเด่นคือทางศักดิ์สิทธิ์ที่มีรูปสัตว์หินและกลุ่มอาคารฟางเฉิง–หมิงโหลว

冈仁波齐开放朝圣路线

ไกรลาสได้รับความเคารพในหลายประเพณีศาสนา และเส้นทางที่อนุญาตเป็นการแสวงบุญบนที่สูงที่ยากลำบาก ไม่ใช่การเดินป่าหรือปีนเขาทั่วไป สภาพอากาศ สุขภาพ เอกสาร และการปิดพื้นที่กำหนดการเข้าถึง โดยให้ผู้แสวงบุญและเส้นทางพิธีกรรมมาก่อน

丙中洛河谷

ปิ่งจงลั่วตั้งอยู่ปลายเหนือของหุบเขา เป็นแอ่งเปิดที่พบได้ยากท่ามกลางภูเขาสูงชัน ชุมชนทิเบต นู ลีซู และอื่นๆ อยู่ร่วมกับไร่นา โบสถ์ วัด และเส้นทางโบราณ ที่นี่เป็นเมืองที่ผู้คนอยู่อาศัยกระจายกัน ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่มีทางเข้าเดียว

巴松措

ปาซงชั่วเป็นทะเลสาบธารน้ำแข็งบนภูเขาสูงล้อมด้วยป่า หมู่บ้าน และสันเขา เกาะทาชีกับวัดชั่วจงเป็นส่วนของภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์ที่ยังมีชีวิต ทัวร์ทั่วไปเห็นเพียงบางส่วนของระบบหุบเขาและเส้นทางใหญ่ ควรเข้าใจน้ำ ป่า และชุมชนร่วมกัน ทะเลสาบไม่ใช่ภาพโปสการ์ดแยกเดี่ยว และเกาะ วัด หมู่บ้านก็ไม่ใช่ฉากถ่ายได้ไร้ข้อจำกัด

平遥城墙

กำแพงอิฐผิงเหยากำหนดขอบเมืองอำเภอประวัติศาสตร์ครบถ้วน การสร้างใหม่และขยายต้นราชวงศ์หมิงเกิดประตูหกแห่ง หอป้องกัน และเชิงเทินต่อเนื่อง แสดงการผสานบริหาร ทหาร และผังถนน เดินส่วนเปิดจะเห็นโครงข่ายถนนสมมาตรและลานบ้านหนาแน่นจากด้านบน

青岛啤酒博物馆

ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมของ Qingdao Co., Ltd. บริษัทเบียร์เยอรมันที่ก่อตั้งในปี 1903 แบ่งเป็นอาคาร A (ประวัติศาสตร์หนึ่งศตวรรษ) และอาคาร B (เทคโนโลยีการผลิตเบียร์) สามารถชมสายการบรรจุจริงและห้องจำลองอาการเมาได้

清净寺

มัสยิดชิงจิ้งอยู่เลขที่ 108–110 ถนนถูเหมิน เขตหลี่เฉิง ก่อตั้งในปีที่สองของต้าจงเสียงฝูสมัยซ่งเหนือ (1009) เป็นศาสนสถานอิสลามที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ในจีน ซุ้มประตูเลียนแบบสถานที่ละหมาดในดามัสกัส ซีเรีย มีโค้งแหลมหินสีฟ้าและจารึกอาหรับ หลังคาหอละหมาดเฟิ่งเทียนถานพังไปนานแล้ว เหลือเสาหินเป็นมุมถ่ายภาพมีบรรยากาศ ฝั่งตรงข้ามคือวัดกวนเยว่ ภาพสองศาสนาในถนนเดียวสะท้อนความหลากหลายและใจกว้างของเฉวียนโจว

朱家角古镇

จูเจียเจี่ยวตะวันตกเซี่ยงไฮ้เป็นเมืองน้ำเจียงหนานที่ยังมีชีวิต คลอง สะพานหิน บ้านริมน้ำ และตรอกมีขนาดต่างใจกลางเมือง ฝางเซิงเป็นสะพานเด่น แต่ตรอกเงียบ สวนเค่อจื๋อ และมุมจากน้ำแสดงโครงสร้างเมืองน้ำครบกว่า

鲁迅故里

บ้านเกิดหลู่ซวิ่นอยู่เลขที่ 241 ถนนหลู่ซวิ่นกลาง เขตเยว่เฉิง เป็นสถานที่ระดับชาติ 5A และจุดวัฒนธรรมสำคัญของเส้าซิง จุดหลักคือบ้านบรรพบุรุษหลู่ซวิ่นหรือไท่เหมินเก่าตระกูลโจว ห้องเรียนซานเว่ยกับโต๊ะสลักคำว่า “เช้า” บ้านเดิมหลู่ซวิ่น สวนไป่เฉ่า และหอรำลึกหลู่ซวิ่น ฉากบทเรียน “จากสวนไป่เฉ่าสู่ห้องเรียนซานเว่ย” ถูกจำลอง ณ สถานที่จริง

深圳改革开放展览馆

หอแสดงใช้เอกสาร ผลิตภัณฑ์ ภาพถ่าย แบบจำลองและของประจำวันเล่าการปฏิรูปเปิดประเทศของกวางตุ้ง และเซินเจิ้นจากชายแดนสู่เมืองโลก หลักฐานจริงทำให้นโยบาย แรงงาน การผลิต ที่อยู่อาศัยและการย้ายถิ่นเป็นรูปธรรมเกินเรื่องเล่าความสำเร็จเพียงแบบเดียว หลังชมอาจเทียบภาพพลเมืองที่ผังแกนเมืองใกล้เคียงสร้างกับประวัติศาสตร์สังคมในพิพิธภัณฑ์

扎什伦布寺

วัดทาชิลุนโปสร้างในศตวรรษที่ 15 เป็นที่พำนักของปันเชนลามะหลายรุ่น และยังเป็นวัดนิกายเกลุกที่มีชีวิต ประกอบด้วยโถง เจดีย์บรรจุอัฐิ และลานศึกษา การสักการะและกิจวัตรของวัดมีความสำคัญเหนือการสัญจรของนักท่องเที่ยว